ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!!

Τα παρακάτω στοιχεία επικοινωνίας δημοσιεύονται για να μπορεί όποιος θέλει να βοηθήσει. Οι ανάγκες δεν περιορίζονται μόνο στα αγαθά πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, φάρμακα και λοιπά είδη), αλλά και στη διανομή και τη διαχείριση.
Ακομα κι αν δεν μπορείτε να μεταβείτε σε άλλο τόπο, μπορείτε να βοηθήσετε ακόμα και από το Δήμο σας. Βρείτε χρήσιμα τηλέφωνα, ποια οργανωση είναι πού, τι ανάγκες υπάρχουν και ενημερώστε το Post ώστε να δώσουμε ότι μπορούμε στους συνανθρώπους μας.
Παρακαλώ σε αυτό το post ας μην γεμίσουμε με σχόλια άσχετα του τίτλου. Οι πληροφορίες είναι πιό σημαντικές από την εκτόνωση. Λοιπόν:

Τι χρειάζονται:

ΤΡΟΦΙΜΑ
Κυρίως: Νερό - Ζάχαρη -Γάλα Εβαπορέ - Ρύζι - Αλεύρι - Μακαρόνια - Κονσέρβες (σε ΟΛΑ τα σουπερμάρκετ και λοιπά καταστήματα διατροφής)

ΦΑΡΜΑΚΑ
Οινόπνευμα - Αντισηπτικά - Αντιυπερτασικά - Αντιλιπιδαιμικά - Ιώδιο - Κρέμες για εγκαύματα - Γάζες - Επίδεσμους (διαθέσιμα σε ΟΛΑ τα φαρμακεία)

ΔΙΑΜΟΝΗ
Σκηνές - Κρεββάτια - Σεντόνια - Κουβέρτες - Ρουχισμός -Containers για διαμονή - Στρώματα - σκέυη (σε καλή κατάσταση)

Για προσφορά βοήθειας ΓΕΝΙΚΑ

Τηλεφωνικό κέντρο Νομαρχίας Αθηνών 210 6991100
Γραφείο Πολιτικής Προστασίας 2106984940 kai -950.

Για βοήθεια στον Νομό Ηλείας
ΚΕΠ: 26210 34840
Νομαρχία :ΠΡΟΝΟΙΑ 2621022378
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ 2621034026+26335

Για βοήθεια στον Νομό ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Νομαρχία Αρκαδίας 27910 222246 και 59

Δήμος Μεγαλόπολης 27910 22265 -- 27910 24542 φαξ

κινητό Δημάρχου 6944 719571 Μπούρας Παναγιώτης

Δήμος Σαλαισίας (έχει πληγεί περισσότερο)27910 61202 ---- 27910 61737 φαξ ---- κινητό Δημάρχου 6978 449660 Φουσέκης Ιωάννης

Γενική Διευθύντρια κα Καπόγιαννη 27910 230374, 230001

Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ευβοιας
http://www.naevias.gr/
και http://www.naevias.gr/?q=contact

ΕΝΩΣΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μεσογείων 15115 26 Αθήνατηλ.: 210 7468700fax: 210 7796016

Θεσσαλονίκη Δήμος: (2310) 375.200 (30 γραμμές) & municipality@thessalonikicity.gr, www.envdimosthes.gr/default.html (Τμήμα Περιβάλλοντος).
Νομαρχία http://www.nath.gr/contact_phones.cfm

Εθελοντικές οργανώσεις που δρουν προς το παρόν στις περιοχές, υπό την εκάστοτε Νομαρχία.

Ελληνικός Ερυθρός ΣταυρόςΠρόνοια : 210 3604678
Νοσηλευτικό : 210 3613565 (για όποιον έχει ειδικές γνώσεις)
ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:
ΑΣΤΡΟΥΣ 111 ΣΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ
ΥΠΕΥΘΥΝΗ Η ΚΥΡΙΑ ΣΠΑΤΟΥΛΑ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ 210 5142309 210 5148 629

Ερυθρός Σταυρός Θεσσαλονίκης (στην είσοδο του λιμανιού)
2310 531532/5/0 (Δεν ειναι ανοικτά το απόγευμα) - Υπεύθυνη η Δ/ντρια κα. Εμοχίδου

Γιατροί του Κόσμου (προς το παρόν είναι στη Μεσσηνία)
210 3213150ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ
210-9221160 ---: 210-9221163 φαξ eMail: ekklisi@ecumenica.net
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Κολοκυνθούς και Λεωνίδου 34, Αθήνα210 5203031 ---- φαξ 210 5203941____________
ΚΕΠ: 1564 &
Αριθμός Επικοινωνίας πυρόπληκτων: 1555
και μην ξεχνάμε τα αυτονόητα: 199 Πυροσβεστική Υπηρεσία.

ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΗ

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΑΥΤΟ, ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΤΟ 1985-1986 ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΗ ΘΑΣΟ, ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ , ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ....ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕ; ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΘΕΣΕΙ ΔΥΟ ΥΔΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΣΤΩ ΚΙ ΕΝΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΟΧΗΜΑ;

ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΗ

Από την εποχή μας
τίποτε
στους άλλους χρόνους
δεν θα μείνει.
Μήτε τα πλαστικά σκουπίδια
των ακρογιαλιών,
μήτε
του δάσους τα καμένα πεύκα
θ` αναγεννηθούν,
μήτε γραφτά, μήτε φαύλα
δικά μας λόγια
θ` απομείνουν.
(Οι μετέπειτα θα βρίσκουνε
μονάχα τις βιτρίνες των αρχαίων
στ` ανάπηρα μουσεία).
Από την εποχή αυτή
τίποτε δεν θ` απομείνει.
(και τι θα μπορούσε
αληθινά να μείνει,
αφού τίποτε ορθό
ν` αφήσουμε δεν καταφέραμε..)

ΔΙΑΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ-ΑΥΤΟΑΝΑΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ

Η σπείρα περιέχει ομόκεντρους αναπαραγόμενους κύκλους κι ελεύθερα άκρα, μιας ελεύθερης ερμηνευτικής προσέγγισης.
(ολόγλυφη κατασκευή της Κανέλλας 2006)













Με αφορμή το σχόλιο:
«Ένα εξαιρετικής ποιότητας ποίημά σου & πάλι που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα εννοιών & τι δεν μου θυμίζει από τα πρόσφατα ποίηματά σου. Ατέλειωτο πραγματικά διακείμενο η γραφή σου !»

του φίλτατου Αλεξ στο «Ανεμολόγιο» http://www.anemologio.gr/, που αφορούσε το ποίημά μου « ΚΑΙ..» έχω να παρατηρήσω τα εξής:
Ο όρος διακειμενικότητα έχει γίνει τίς τελευταίες δεκαετίες πολύ γνωστός από τη Γιούλια Κρίστεβα στα πλαίσια της σημειωτικής και παραπέμπει στους μεταστρουκτουραλιστές θεωρητικούς. Για τους θεωρητικούς κάθε κείμενο –ως επικοινωνιακό μέσο- υπάρχει «σε σχέση» με άλλα κείμενα, που έχει πιθανόν αναγνώσει ο κατασκευαστής του λογοτέχνης, εμπεριέχει δηλ. κι άλλα κείμενα. Εγώ θα έλεγα, ότι η πρόθεση δια- στον όρο διακειμενικότητα παραπέμπει πιο πολύ στη διαδικασία, δηλ. στη διαδρομή , παρά στην οποιαδήποτε άλλη δια-σύνδεση.
Αυτό βέβαια δεν στερεί το κείμενο από την αυτοαναφορικότητά του , τη στιγμή μάλιστα που αυτό ζητά να αναγνωστεί ή να ερμηνευτεί από τον αναγνώστη.
Και μπαίνει εδώ το καίριο ερώτημα που στο παρελθόν έχει διχάσει το φιλολογικό κόσμο:ποιά είναι η σχέση του αναγνώστη με το κείμενο; Ερμηνευτική ή αναγνωστική;

Ο Γ.Ρίτσος είπε κάποτε :«Η κάθε λέξη είναι μια έξοδος για μιά συνάντηση, πολλές φορές ματαιωμένη και τότε είναι μιά λέξη αληθινή , που επιμένει σ`αυτή τη συνάντηση.»

Έτσι λοιπόν το κάθε λογοτεχνικό κείμενο είναι στη πραγματικότητα ένας αλλοτριωμένος προφορικός λόγος, που απαλλαγμένος καθώς είναι από τη συναισθηματική και επικοινωνιακή φόρτιση του «εδώ και τώρα» , της στιγμής που δεν εκφράστηκε, παράγει καθαρό λόγο –πολλές φορές συμβολικό- που ξεμακραίνει κατά πολύ από το υποκείμενο που τον παράγει.
Το γραπτό κείμενο λοιπόν αποστασιοποιείται από το συγγραφέα του, λειτουργεί ως αυτόνομο και είναι φορέας μετασχηματισμού του. Γιατί, πώς αλλιώς, παρά μέσω ενός ανασχηματισμού του νοήματος, θα μπορούσε το κείμενο να προσληφθεί από τον αναγνώστη;
Το ξεγυμνωμένο κείμενο , ύστερα από την απέκδυση των συναισθηματικών φερομένων του μέσω των λέξεων από το συγγραφέα, αποζητά να ξαναντυθεί από τον αναγνώστη, με τα δικά του πια σχήματα, να δώσει πνοή στο κείμενο, να παράξει ο ίδιος νόημα. Έτσι ο αναγνώστης μπορεί να προσθέσει το δικό του «κείμενο» , δημιουργείται δηλ. ένας ιστός, ένας δεσμός που απαιτεί πρώτα την αποδόμηση , το ξήλωμα. Ξήλωμα σημαίνει και ανασύσταση.
Ο αναγνώστης πρώτα πρώτα δείχνει μια άπειρη εμπιστοσύνη προς το κείμενο, του δίνει πίστη και πίστωση, ότι αυτό θα μπορέσει να του μιλήσει. Γίνεται κοινωνός της επικοινωνιακής διαδικασίας και «καλή τη πίστη» λειτουργεί σε σχέση με το κείμενο. Το κείμενο από την άλλη , ανακλά εκείνα τα νοήματα που «παράγουν σχήμα» για τον αναγνώστη. Το ανακλασμένο νόημα επιστρέφει και πάλι από τον αναγνώστη στο κείμενο, το οποίο θα μπορούσε ν`αποκτά σε κάθε ανάγνωση κι άλλη έννοια, χωρίς ν`απαιτείται οποιαδήποτε προκατανόηση. Πρόκειται για ένα ανεξάντλητο παιχνίδι επικοινωνίας, άκρως διαδραστικό, που δίνει αέναους ερμηνευτικούς κύκλους σε κάθε αναγνώστη. Κάθε φορά που για τον αναγνώστη αναδύεται και ένα νόημα, κάθε φορά που επανερμηνεύεται η αρχική ανάγνωση δίνεται και η υπόσταση διακειμένου στο κείμενο, σα να περιέχονται δηλ. πολλά κείμενα.
Γι `αυτό αγαπητέ Άλεξ, μη λες ότι τα κείμενά μου είναι διακείμενα. Πες καλύτερα , ότι τα κείμενά μου ζωντανεύουν μέσα από τη δική σου ανάγνωση, ίσως γιατί είσαι μοναδικός αναγνώστης. Όχι ο ένας και μοναδικός ως μονάδα ( που..εδώ ισχύει κι αυτό..), αλλά εκείνος ο μοναδικός αναγνώστης που αποκτά αυτεπίγνωση, άρα και μετα-γνώση μέσα από τα κείμενα.
Να το πω κι αλλιώς: ξέρεις να διαβάζεις!

ΡΙΖΑ

Μικροκατασκευή της Κανέλλας:

φτιαγμένη από αποξηραμένο μανιτάρι (δάσος Χαϊντούς) ,φλούδα ελάτης (δάσος Φρακτού) και φλέβα οξυάς(καταρράκτης Λειβαδιτης). Απλή σύνθεση υλικών με καθάρισμα, βάψιμο και κόλλημα.

Ρίζα, αρχική μου σύλληψη σ`αποζητώ
στις εξορύξεις οδοποιητικών μηχανημάτων,
δρυός ή ελάτης απομεινάρι,
που ξεφυτρώνεις στις διακλάσεις
αιώνιων γεωλογικών σχηματισμών.
Δεν είσ` εσύ.
Στα πρανή αδιάβατων δασών
Ερυθρελάτου
κάτω από τις βελονόμορφες κουρτίνες
σε ψάχνω,
μα συ κρύβεσαι σε δρυάδων μονοπάτια,
πίσω απ`του καταρράκτη
τις λεπιδόμορφες σταγόνες.
Δεν είσ` εκεί.
Σ`αναζητώ στου δάσους της οξυάς αντίλαλους,
στα μονοπάτια που ακουμπούν
πρωτόπλαστων τα ίχνη,
στους μαιανδρισμούς της πορείας τους,
σε κορμούς που τριβελίζουν δρυοκολάπτες,
σε σκίουρων ξεφλουδίσματα καρπών,
σε αετών ξαποστάσματα στα ξέφωτα.
Δεν είσαι ούτε κει,
που καταρράκτες παγώνουν τη ροή τους.
Αχ! Πώς μου χαρίζεσαι!
Στην αγέρωχη κορμοστασιά της οξυάς,
αμαρκάριστη απ`την υλοτομία,
στην υπόγεια κελαρυσιά νερού
που δεν αναβλύζει,
στη θαμμένη σου υπόσταση
που φαγώνει τους ρόζους.
Εκεί μου χαρίζεσαι!
Ε!Ε!Ε! σκορπάνε οι αντίλαλοι
στων δέντρων τις κουφάλες πισωγυρίζουν,
ανακυκλώνονται,
σε παχιές φθινοπωρινές φυλλωσιές,
σ`ανοιξιάτικες αλπικές ανθοφορίες.
Σε συλλέγω.
Σα τ`αγριομελίσσι που με καπνό
οι πομάκοι παγιδεύουν,
σα τα γερτά στελέχη που ξυλεύουν,
με περιμένεις να σε συλλέξω...
Αιώνες ψάχνεις εμένα
τη Ζωή να σου σκαλίσω....
15-07-07

KAI...

Όραση κοντινή και μακρινή,
μυωπία και πρεσβυωπία
πώς άραγε στον ίδιο σκελετό
χωράνε;
Ματιά προς τα μέσα:
διεισδυτική, συναισθητική,
ματιά προς τα έξω:
άσε το βλέμμα να πλανηθεί.
Τις λεπτομέρειες για να δεις καλά,
μη φέρνεις τ` αντικείμενα πολύ κοντά
κράτα απόσταση ικανή`
κουράζεται ο οφθαλμός,
θαμπώνει ο φακός.
Μακριά τη λεπτομέρεια τί τη θέλεις;
ο ορίζοντας αρκεί που είναι ανοιχτός,
δίχως τ` εμπόδια ψηλών κτιρίων,
ή κεραιών τηλεφωνίας.
Ο ευρυγώνιος ορίζοντας
πλατιά σου δίνει τη ματιά,
μονάχα μη κατά τη Πάρνηθα κοιτάξεις.
Οι φλόγες, αν και άνευ ultra v
έχουν εκτυφλωτική την ακτινοβολία.

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ

Καύσωνας ανέκφραστων συναισθημάτων
προβλέπεται για το Σαββατοκύριακο,
η πρωτεύουσα καζάνι που βράζει.
Από πλημμύρες δακρύων
τη Δευτέρα και τη Τρίτη
θα πνίγεται η συμπρωτεύουσα,
το αποχευτευτικό ομβρίων
δεν σχεδιάστηκε να επαρκεί
σε ξαφνικές νεροποντές.
Σ`άλλες πόλεις αίθριος ο καιρός:
στη Δράμα οι μνήμες
πνίγονται στη Βαρβάρα,
στη Καβάλα τα ψάρια
γιαλώνουν στο Παληό.
Για τη Θάσο δελτίο θυέλλης:
μαζέψτε κουβαδάκια, στρώματα
ομπρέλλες από τη παραλία,
τα κύματα θα φτάσουν έως και τρία μέτρα,
αφρίζοντας θα σκεπάσουν
τις αιώρες των παιδικών χρόνων."

Εϊ! ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ!

Έϊ, πιτσιρίκο! Δε θέλει και πολύ,

σε πλάτανο να σκαρφαλώσεις,

φέρε καρφιά, φέρε σφυρί

γέφυρες ν`απλώσεις`

κάθε καρφί που μπήγεις στο κορμό

σου λέει μια καταιγίδα,

ανάσες βγάζει αντοχής-

υπομονές της εποχής-

που το χειμών` αντέχει μύρια.

Έϊ! Δε θέλει και πολύ,

τα δαχτυλίδια να μετρήσεις:

καθένας κύκλος μια χρονιά,

κάθε ακτίνα μαχαιριά

κι η φλούδα το σκληρό πετσί

που τα συνέχει όλα.

Έϊ! Δε θέλει και πολύ,

Άνοιξη να τον σκαρφαλώσεις:

σου ρίχνει κάτω τα κλαδιά,

σε διασκεδάζει με πουλιά,

μη τον πληγώσεις.

Έϊ! Δε θέλει και πολύ,

στις κορφές του εκεί φωλιά

φιλοξενεί τόσα πουλιά,

πάρε τα κυάλια σου και μέτρα:

τα σκαλοπάτια ειν`πολλά

και τα καρφιά σου δυνατά,

που σπαν` και πέτρα.

Έϊ! Δε θέλει και πολύ,

έφτασες ως τη κορυφή,

άλλο δε θέλει,

άνοιξε μάτια λαμπερά,

για να χαρείς την ομορφιά

-δική σου η σκάλα η πλατιά-

Α-ν-ε-β-ο-κ-α-τ-έ-β-α!